Vanuit Laakhavens op weg naar Laakkwartier

Spring naar reacties

Melkproducten in de wijk werden aangeboden door ‘De Sierkan’

 Vanuit Laakhavens op weg naar Laakkwartier

Het IJspaleis besloot een lange tijd geleden tot bestuurlijke en ambtelijke deconcentratie. Daarom deze keer een wandeling vanaf de plek waar wijkbewoners, ambtenaren en de politiek elkaar regelmatig plegen te ontmoeten.

Het IJspaleis besloot een lange tijd geleden tot bestuurlijke en ambtelijke deconcentratie. Daarom deze keer een wandeling vanaf de plek waar wijkbewoners, ambtenaren en de politiek elkaar regelmatig plegen te ontmoeten.

Daar waar nu het stadsdeelkantoor staat, is een historische herinnering behouden gebleven

Wie herinnert zich nog het oude slachthuis? Daar waar nu het stadsdeelkantoor staat, is een historische herinnering behouden gebleven die verraadt wat er ooit stond. In gedachten zie ik die markante torentjes aan weerszijde van de ingangspoort en op de achtergrond hoor ik weer het geloei van slachtvee in doodsangst.

Ooit woonde ik als werknemer bij de Melkunie in de Lulofstraat en liep dan op de zondagmiddag met de kinderen langs die, inmiddels verdwenen, stenen muur op de Laakweg.

Indertijd als het ware de afscheiding tussen de bewoonde wereld en de geur van vers rottend vlees van het slachthuisterrein. Doordeweeks hoorden we regelmatig het panische geloei en gebrul van aangevoerde koeien en varkens die het einde voelde naderen.

inmiddels verdwenen, stenen muur op de Laakweg

Vanwege de slapeloze nachten van mijn kinderen zijn we maar verhuisd naar de Rodenbachstraat. Vandaar dat we nu dus maar snel door lopen naar Laakkwartier.

Via de Neherkade lopen we langs die moderne flats deels op de plek waar indertijd de rest van de afscheidingsmuur stond van het slachthuis. Links zien wij een rij gigantische steenblokken staan in de bedrijvenzone. Ter hoogte van de Calandsbrug vinden we zo’n hedendaags modern monster.

de ruggengraat van de Laakse wijken

Op de grens van Laakhavens en Laakkwartier ontwaren we de ‘Ruggengraat’ van de Laakse wijken. Het politiebureau Laak staat al weer geruime tijd op de plek waar een eeuwigheid geleden nog van die krotwoningen stonden met een partijtje tijdelijk opgeslagen tokkies.

Ook in Laakkwartier zijn er dus van die karakteristieke poorten en Haagse portieken. We staan dan uiteindelijk in de straat die in 2004 even het epicentrum van de internationale media was. De straat waar vroeger via het wijkdistributiepunt van melkinrichting ‘De Sierkan’ de melkproducten via de melkboer werden aangeboden in de wijk.

gigantische steenblokken staan in de bedrijvenzone

Hij had een karretje dat op drie wielen reed, waarin hij alle melkproducten opsloeg om ze bij de klant af te leveren. Was je niet thuis dan hoefde je alleen maar je lege flessen voor de deur te zetten en ze werden netjes vervangen door volle. Betalen kwam later wel.

een vergeten kogelgat in de Antheunisstraat

Kijk ik achterom om dan zie ik nog de herinneringen van de tragiek die zich afspeelde bij het pand in de Antheunisstraat nr. 17 Het lijkt wel alsof het straatbeeld niet meer hetzelfde is. Ik zie hier en daar nog een vergeten kogelgat in de gevel.

het Lorenzplein

Aan het eind van de wandeling werp ik een blik op het Lorenzplein. De laatste foto die ik maak toont de supermarkt van Albert Heijn. Vaag herinner ik mij dat we daar een eeuwigheid terug nog een bioscoopje konden pakken. Hoe heette dat Theater op het Lorentzplein nr. 76 ook al weer? Ik stel mijn oude racefiets beschikbaar als beloning.

bron: Ons Den Haag | MEI/JUNI  

Alle foto’s zijn gemaakt door Jan Hunck

2 Reacties

Opgeslagen onder Uncategorized