Dreumes laat vrouw in de kou staan

RTVWEST -  DEN HAAG – Een 1-jarig kind heef zaterdag een vrouw buitengesloten op het balkon door achter haar de deur dicht te doen. Dat gebeurde bij een woning aan de Noordpolderkade in Den Haag.

 De 54-jarige vrouw heeft anderhalf uur staan koukleumen. Uiteindelijk belde een getuige de politie. 

Die besloot om de voordeur te forceren. Het was buiten namelijk behoorlijk koud geworden. Bovendien was het kind al anderhalf uur alleen binnen en bestond de mogelijkheid dat hij met de snoeren van de kerstboom zou gaan spelen.

Kind sluit vrouw buiten op balkon

Telegraaf 20.12.09  DEN HAAG -  Een 1-jarige dreumes heeft een 54-jarige vrouw zaterdag in een woning aan de Noordpolderkade in Den Haag buitengesloten op het balkon, door achter haar de deur dicht te doen.

De vrouw heeft anderhalf uur staan koukleumen. Een getuige belde de politie. Die besloot om de voordeur te forceren, gezien de buitentemperatuur en de mogelijkheid dat het kind met de snoeren van de kerstboom speelde.

Vijf jaar na dato in de Haagse Antheunisstraat

RTVWEST 10.11.09 DEN HAAG – Precies vijf jaar geleden vond de inval plaats in een woning aan de Antheunisstraat, waar leden van de zogenoemde Hofstadgroep zich bevonden.

Een van hen, Mohammed B, had een week eerder Theo van Gogh doodgestoken in Amsterdam. Een verslaggever van Omroep West ging samen met Leo Olfers terug naar de plek waar het allemaal gebeurde. Olfers hielp destijds de geëvacueerde buurtbewoners opvangen. 

In de reportage hoort u bewoners van de Antheunisstraat in Den Haag, die getuigen waren van de politie-inval bij hen in de straat.

Levendige herinneringen aan inval woning Hofstadgroep

Antheunisstraat 5 jaar later

RTVWEST 04.11.09  DEN HAAG – Vijf  jaar na de terreur in de Antheunisstraat in Den Haag gaat het heel erg goed met Laak. Dat zegt de voorzitter van het Wijkberaad, Leo Olffers in het TV West-programma Westweek.

In Laak zetten 87 straatvertegenwoordigers en 130 vrijwilligers zetten zich in om alle verschillende groeperingen in de wijk bij elkaar te brengen en dat werpt zijn vruchten af. Hij vindt het dan ook jammer dat de PVV van Wilders in Den Haag komt, omdat deze partij er volgens hem alleen maar voor is om de verschillende bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten. 

Korpschef van politie Haaglanden Henk van Essen zegt in dat zelfde programma dat de gebeurtenissen in de Antheunisstraat het belang hebben laten zien van een goede samenwerking tussen gemeente, wijkberaad en politie. 

Westweek van 4 november

De Laakmolen, gelegen aan de Trekweg, is de oudste nog bestaande molen van Den Haag. Haar rijke historie blijkt uit haar aanwezigheid op de schilderijen ‘Zicht op Geestbrug’ van Hendrik Johannes Weissenbruch (te vinden in het Rijksmuseum) en ‘Gezicht op ’s-Gravenhage vanuit het zuidoosten’ van Jan van Gooyen (te vinden in het Haags Historisch Museum).

Zie ook:

Rondom de Haagse Laakmolen (Molenwijk) en ‘t Sluijsje

Laakkwartier-Noord en Molenwijk

De Laakmolen werd door de gemeente gekocht en kreeg als taak het bemalen … Omdat de weg aansloot op het centrum van Den Haag en er meer en … 

Rond de molen is echter een hoog hek met prikkeldraad geplaatst, waaraan een bordje is gevestigd met de tekst ‘Gevaarlijk terrein – streng verboden toegang’.

De SP vindt dat een monument met een maatschappelijke functie zoals de Laakmolen niet op een dergelijke afschrikwekkende wijze gepresenteerd moet worden en stelde hierover vragen aan het college.

De Laakmolen is momenteel slechts op afspraak te bezoeken. De SP heeft het college gevraagd te onderzoeken of de Laakmolen ook op vaste dagen kan worden opengesteld voor het publiek, bijvoorbeeld door middel van een officiële deelname aan de Nationale Molen- en Gemalendag en de Nationale Monumentendag.

Ook heeft de SP gevraagd of het informatiebord naast de molen, dat in zeer slechte staat verkeert en bijna onleesbaar is geworden, kan worden vervangen. De SP vindt bovendien dat de bewoners van de Molenwijk gericht moeten worden geïnformeerd over de openstelling van ‘hun’ molen en uitgenodigd moeten worden bij een eventuele onthulling van een nieuw informatiebord. 

Meer historische achtergrond:

Plekken van herinnering

Molen database

Nadere gegevens Laakmolen

Abemia laakmolen

Op de Trekweg had de herstructurering in de jaren ’80 dus ook al flink huis gehouden.

Een wandeling door de Molenwijk en het Schipperskwartier en uiteindelijk verdwaald in de Rivierenbuurt.

Een stamboomonderzoek deed weer wat stof opwaaien uit een grijs verleden. Deze keer zou de wandeling in het teken staan van de zoektocht naar ome Nelis, tante Betje in de Molenwijk en een oude kennis in het Schipperskwartier.

Een stamboomonderzoek deed weer wat stof opwaaien uit een grijs verleden. Deze keer zou de wandeling in het teken staan van de zoektocht naar ome Nelis, tante Betje in de Molenwijk en een oude kennis in het Schipperskwartier.

In 1911 werd het uitbreidingsplan van architect H.P. Berlage na een aantal wijzigingen goedgekeurd. De ruimtelijke structuur van de Molenwijk is in grote lijnen bepaald door dit plan van Berlage. De ontwikkeling van dit woongebied luidde feitelijk het begin in van de Haagse sociale woningbouw. Doelstelling was vooral gezinnen met lagere inkomens huisvesting aan te kunnen bieden. Een Haagse discussie die anno de 21e eeuw weer aardig actueel dreigt te worden.

De Molenwijk dankt haar naam aan de Laakmolen op de hoek van de Laakkade en de Trekweg. Terwijl de straatnamen allen op zich te maken hebben met de regeling van de waterhuishouding in de Laakse omgeving.

Laakmolen

De molen dateert van 1699 en is gebouwd op de plaats van een vroegere molen die men in de zeventiende eeuw ook wel raymolen noemde. Deze naam heeft een ietwat lugubere achtergrond en is waarschijnlijk afgeleid van het woord “raeybraken” ofwel radbraken. De molen stond namelijk vlak bij de Galgenheul. Een van de galgenvelden van het Hof van Holland toen nog de rechtbank van de provincie. In 1966 werd de Laak door het rijk op de monumentenlijst geplaatst. Tot 2 maal toe werd de molen door brand verwoest. Maar gelukkig staat hij er nog steeds.

Via de Rijswijkseweg passeer ik het H.T.O., ‘Het Haags Tehuis voor Ongehuwde’

H.T.O.

In het H.T.O zat indertijd o.a. een badhuis voor de bewoners in de omgeving. Dit daar de oude sociale woningbouw toen nog niet voorzag in een badkamer per woning. Ik herinner me nog vaag dat onze ome Nelis als oud Nederlands Indienstrijder hier zijn woonplek had.

Tante Betje woonde indertijd op de Noordpolderkade en haar woning staat er nog.

Noordpolderkade

Trekweg

Aldaar had de herstructurering in de jaren ’80 dus ook al flink huis gehouden. De klus is echter nog niet geklaard want er staan nog wat sloopprojecten op stapel.

Zie trouwens die ook karakteristieke bruggen in de Molenwijk.

Ketelstraat

Wat mij opvalt is dat de gemeente zich in deze wijk ook de moeite heeft getroost om een aantal oorspronkelijke woonblokken te laten staan en te voorzien van een facelift.

Stuwstraat

Dit doet mijn oude hart toch wel goed want er is in de loop der jaren veel gehakt in de Haagse stadshistorie. Hierdoor kon het oude en het nieuwe Molenwijk naadloos integreren qua bouwstijlen. En de Molenwijk werd dus een plek waar het Verleden, Heden en Toekomst elkaar kunnen ontmoeten. Ook is dit voor de ‘zittende’ en ook ex-bewoners een belangrijk pluspunt gebleken om de wijkbinding te behouden. Een veranderingsproces heeft namelijk hulpmiddelen nodig zodat ook bewoners het een en ander op een prettige manier kunnen verwerken. Een belangrijk maar helaas ook toch wel vaak een onderbelicht aandachtpunt bij de lopende herstructureringsprojecten in Den Haag.

Dan was er ook nog bezoek gepland aan een oude kennis uit lang vervlogen tijd in het Schipperskwartier.

Het Schipperskwartier (het Vergeten Dorp) is tussen 1880 en 1906 gebouwd in 2 fases. Allereerst de hofjeswoningen voor ‘Den Arbeider’ tussen 1881 en 1896 langs de Trekweg aan de Vliet.

Bontekoekade (Trekweg) (Stadsarchief)

En vervolgens de wat luxere woningen voor ‘Het betere publiek’ in de Boerhaavestraat en de van Leeuwenhoekstraat tussen 1889 en 1893 en uiteindelijk de Swammerdamstraat tussen 1894 en 1895.

Het Structuurplan in 1970 zou hebben geleidt tot de complete sloop van de wijk ivm de verdere ontwikkeling van het bedrijventerrein de ‘Binckhorst’. De inmiddels legendarische aXXiegroep ‘Het Vergeten Dorp’ wist uiteindelijk in 1976 de gewraakte bestemmingsplanwijziging te verijdelen.
De wijk bleef weliswaar haar woonfunctie behouden. Echter middels de stadsvernieuwingsplannen deed de sloophamer toch zijn meedogenloze werk.

De Swammerdamstraat nu

Tijdens mijn zoektocht naar die oude kennis in de Swammerdamstraat, die op hoge leeftijd nog op haar Berini M31 rondreed in het Schipperskwartier, raakte ik dan ook volledig het spoor bijster. De wijk is niet meer zoals hij ooit was. De oorspronkelijke hofjes en overige woningen zijn inmiddels verdwenen en hebben plaats gemaakt voor moderne eigentijdse woningen. Slechts nog de straatnaam herkende ik vanuit een stoffig verleden.

Aan het eind van mijn wandeling kon ik de balans opmaken. Uiteindelijk had ik dus slechts nog de voordeur van tante Betje herkend. De rest is slechts nog een vervagende herinnering.

Op weg naar huis raakte ik bij toeval geheel verdwaald in de Rivierenbuurt. Ja, inderdaad die wijk waar men nogal boos is op de komst van dat megalomane ‘Strijkijzer’. Ik begreep van een passerende wijkbewoner dat ook daar de herstructurering zijn tol zal gaan opeisen.

Samen liepen we naar een nogal opvallend pand. Ineens begon ik toch wel enige spontane boosheid te ontwaren bij die wijkbewoner en terecht zo bleek.

Zwetstraat hoek Dintelstraat ‘Het Kasteel’

Een historisch monument van een pand dat daar zomaar staat weg te rotten en geen gemeente die zich daar wat van aantrekt.

Ter voorbereiding van een volgende wandeling en als vers lid van de ‘Vrienden van Den Haag’ zal ik ook dit dossier eens flink gaan doorspitten.

Waar niet vermeld zijn de foto’s van Jan Hunck

Bron: ONS Den Haag

Boomstam, Laakhavens

Kunst dringt steeds verder door in de wijken in Den Haag. Zo kan waar gebouwd wordt kunst de leefbaarheid van die locatie verbeteren. Met die gedachte in het achterhoofd is een initiatiefgroep gestart met de welluidende naam ´Kunst in de Wijk´. De kerndoelstelling van de groep is nagenoeg gelijk aan de doelstelling van De Vrienden van Den Haag maar dan met de nadruk op kunst en cultuur.

De kerndoelstelling van de groep is nagenoeg gelijk aan de doelstelling van De Vrienden van Den Haag maar dan met de nadruk op kunst en cultuur en luidt: ‘Het bevorderen van de leefbaarheid van Den Haag door kunst en cultuur met behoud van zijn karakteristieke waarden’. Hierbij richt zij zich vooral op datgene wat voor Den Haag gezichtsbepalend is.
Twee zeker geen onbelangrijke facetten hierbij betreffen Kunst en  
Cultuur.

Stenen poort met golven, Molenwijk (Laak Noord), Ketelstraat

Vandaar dat het een goede zaak is dat het Haagse ‘Collegeakkoord 2006-2010’ aangaf meer te willen gaan inzetten op Kunst en Cultuur in de Haagse Wijken. 
Hierbij geïnspireerd door de verschillende discussieavonden in 2006/2007 georganiseerd door de gemeente Den Haag. Deze bijeenkomsten hadden als vertrekpunt de notitie ‘Met een Open Blik’. Aldaar werd kritisch gediscussieerd over de huidige situatie en het uiteindelijke resultaat werd verwerkt tot het actieplan WijkCultuur (april 2007) ‘De Vonk die Overslaat’.
De doelstellingen van het actieplan zijn o.a.: meer kunst en culturele activiteiten in de wijken en meer Hagenaars maken gebruik van het culturele aanbod.
 

Beeld Slachthuisplein, Stadsdeelkantoor Laak Slachthuisplein

Per 1 oktober 2007 is een makelaar Wijkcultuur in Den Haag aangesteld, te weten: Paul Cornelissen. Vanaf deze datum tot 31 december 2008 is hij druk in de weer met het in kaart brengen van de Haagse Kunst en Cultuur. Al weer geruime tijd is hij (www.wijkcultuur.nl) in Den Haag hard bezig met de voorbereiding van de grote uitrol van het actieplan. Oftewel meer Kunst en Cultuur de Haagse wijken in.
 

De Vonk Sloeg Over

Er staat wat te gebeuren in stadsdeel Laak! De Vonk Sloeg Over en het begint al aardig te broeien in de Laakse wijken.
 Op 7 februari 2008 vond de eerste Netwerkbijeenkomst plaats in stadsdeel Laak. En wel in het cultuuranker ’Theater Pierrot’. De rode draad voor die avond was: bewoners en organisaties met culturele plannen en ideeën voor de wijk met elkaar kennis laten maken, zodat ze kunnen samenwerken en nieuwe kunst- en cultuuractiviteiten in de wijk stimuleren.

Kunst in Zandbak, Laak-Centraal, Laakweg

Melkproducten in de wijk werden aangeboden door ‘De Sierkan’

 Vanuit Laakhavens op weg naar Laakkwartier

Het IJspaleis besloot een lange tijd geleden tot bestuurlijke en ambtelijke deconcentratie. Daarom deze keer een wandeling vanaf de plek waar wijkbewoners, ambtenaren en de politiek elkaar regelmatig plegen te ontmoeten.

Het IJspaleis besloot een lange tijd geleden tot bestuurlijke en ambtelijke deconcentratie. Daarom deze keer een wandeling vanaf de plek waar wijkbewoners, ambtenaren en de politiek elkaar regelmatig plegen te ontmoeten.

Daar waar nu het stadsdeelkantoor staat, is een historische herinnering behouden gebleven

Wie herinnert zich nog het oude slachthuis? Daar waar nu het stadsdeelkantoor staat, is een historische herinnering behouden gebleven die verraadt wat er ooit stond. In gedachten zie ik die markante torentjes aan weerszijde van de ingangspoort en op de achtergrond hoor ik weer het geloei van slachtvee in doodsangst.

Ooit woonde ik als werknemer bij de Melkunie in de Lulofstraat en liep dan op de zondagmiddag met de kinderen langs die, inmiddels verdwenen, stenen muur op de Laakweg.

Indertijd als het ware de afscheiding tussen de bewoonde wereld en de geur van vers rottend vlees van het slachthuisterrein. Doordeweeks hoorden we regelmatig het panische geloei en gebrul van aangevoerde koeien en varkens die het einde voelde naderen.

inmiddels verdwenen, stenen muur op de Laakweg

Vanwege de slapeloze nachten van mijn kinderen zijn we maar verhuisd naar de Rodenbachstraat. Vandaar dat we nu dus maar snel door lopen naar Laakkwartier.

Via de Neherkade lopen we langs die moderne flats deels op de plek waar indertijd de rest van de afscheidingsmuur stond van het slachthuis. Links zien wij een rij gigantische steenblokken staan in de bedrijvenzone. Ter hoogte van de Calandsbrug vinden we zo’n hedendaags modern monster.

de ruggengraat van de Laakse wijken

Op de grens van Laakhavens en Laakkwartier ontwaren we de ‘Ruggengraat’ van de Laakse wijken. Het politiebureau Laak staat al weer geruime tijd op de plek waar een eeuwigheid geleden nog van die krotwoningen stonden met een partijtje tijdelijk opgeslagen tokkies.

Ook in Laakkwartier zijn er dus van die karakteristieke poorten en Haagse portieken. We staan dan uiteindelijk in de straat die in 2004 even het epicentrum van de internationale media was. De straat waar vroeger via het wijkdistributiepunt van melkinrichting ‘De Sierkan’ de melkproducten via de melkboer werden aangeboden in de wijk.

gigantische steenblokken staan in de bedrijvenzone

Hij had een karretje dat op drie wielen reed, waarin hij alle melkproducten opsloeg om ze bij de klant af te leveren. Was je niet thuis dan hoefde je alleen maar je lege flessen voor de deur te zetten en ze werden netjes vervangen door volle. Betalen kwam later wel.

een vergeten kogelgat in de Antheunisstraat

Kijk ik achterom om dan zie ik nog de herinneringen van de tragiek die zich afspeelde bij het pand in de Antheunisstraat nr. 17 Het lijkt wel alsof het straatbeeld niet meer hetzelfde is. Ik zie hier en daar nog een vergeten kogelgat in de gevel.

het Lorenzplein

Aan het eind van de wandeling werp ik een blik op het Lorenzplein. De laatste foto die ik maak toont de supermarkt van Albert Heijn. Vaag herinner ik mij dat we daar een eeuwigheid terug nog een bioscoopje konden pakken. Hoe heette dat Theater op het Lorentzplein nr. 76 ook al weer? Ik stel mijn oude racefiets beschikbaar als beloning.

bron: Ons Den Haag | MEI/JUNI  

Alle foto’s zijn gemaakt door Jan Hunck